Τρίτη, 26 Απριλίου 2016

Ελευθερία Αρβανιτάκη - Του πόθου το αγρίμι (Το τραγούδι της ημέρας 26-4-2016)


                          Του πόθου τ' αγρίμι δεν τρώει, δεν πίνει
δεν ξαποσταίνει.
Πεινάει για σένα, διψάει για μένα
και περιμένει.

Σε θέλω στο πλευρό μου
ακοίμητο φρουρό μου
με το φιλί με το σπαθί, 
το δράκο να σκοτώσεις
και να `ρθεις να με σώσεις
απ' τη ζωή μου την κλειστή.

Τι δε θα ‘δινα
το γύρο του κορμιού σου να ξανάκανα
κι ας χανόμουνα
στη λάβα την καυτή και στα παγόβουνα.
Αν μ' αγαπάς, μη μου το πεις
αφού το ξέρω τρεις φορές θα μ' αρνηθείς.
Τι δε θα ‘δινα
το γύρο του κορμιού σου να ξανάκανα
κι ας πνιγόμουνα 
στο κύμα που μαζί σου δροσιζόμουνα. 
Αν μ' αγαπάς να μου το λές
κι εγώ για σένα θα πατήσω
και τις δέκα εντολές.

Στη νύχτα του κόσμου
το χέρι σου δωσ' μου, 
παρηγοριά μου, 
το δρόμο να βρούμε, τον τρόπο να ζούμε, 
ανηφοριά μου.

Κυριακή, 24 Απριλίου 2016

Γιάννης Πάριος - Στο κάτω κάτω της γραφής (Το τραγούδι της ημέρας 24-4-2016)


                                                                    Σαν τσιγάρο σε κρατώ
που γουστάρω να καπνίσω
θα σ’ ανάψω θα σε πιω
και στο τέλος θα σε σβήσω

Να γλιτώσω είναι αργά
μ’ έχεις ήδη καταστρέψει
κι αν σε κόψω τώρα πια
φοβάμαι πως η μοναξιά θα επιστρέψει

Στο κάτω κάτω της γραφής
αξίζει να καταστραφείς
και ως το θάνατο να πας
για μια γυναίκα που αγαπάς

Στο κάτω κάτω της γραφής
αξίζει να καταστραφείς
και ως το θάνατο να πας
για μια γυναίκα που αγαπάς

Δώσ’ μού φωτιά το θάνατο ν’ ανάψω
δώσ’ μού φωτιά το θάνατο να πιω

Στο κάτω κάτω της γραφής
αξίζει να καταστραφείς
και ως το θάνατο να πας
για μια γυναίκα που αγαπάς

Σαν τσιγάρο σε κρατώ
της βραδιάς το τελευταίο
κι ίσως να `ναι απ’ τον καπνό
που χωρίς αιτία κλαίω

Ίσως πάλι φταίς κι εσύ
που σε λίγο θα τελειώσεις
μα σε θέλω μια ζωή
κι ας ξέρω πως θα `ρθει η στιγμή
να μ’ εξοντώσεις

Στο κάτω κάτω της γραφής
αξίζει να καταστραφείς
και ως το θάνατο να πας
για μια γυναίκα που αγαπάς

Στο κάτω κάτω της γραφής
αξίζει να καταστραφείς
και ως το θάνατο να πας
για μια γυναίκα που αγαπάς

Δώσ’ μού φωτιά το θάνατο ν’ ανάψω
δώσ’ μού φωτιά το θάνατο να πιω

Στο κάτω κάτω της γραφής
αξίζει να καταστραφείς
και ως το θάνατο να πας
για μια γυναίκα που αγαπάς

Παρασκευή, 22 Απριλίου 2016

Πασχάλης Τερζής - Ό,τι κι αν πεις σου λέω ναι (Το τραγούδι της ημέρας 22-4-2016)



Γουστάρω τις γυναίκες που ρίχνουν ζεϊμπεκιές
γιατί είναι οι καρδιές τους γεμάτες χαρακιές
Δείχνουνε πως γλεντάνε ενώ μελαγχολούν
κι έχουν δυο στάλες πίκρα στα μάτια όταν μιλούν

Γυναίκα ήλιε κι ουρανέ
ό,τι κι αν πεις σου λέω ναι

Γουστάρω τις γυναίκες που ρίχνουν ζεϊμπεκιές
για έρωτες χαμένους και μαύρες Κυριακές
που ψάχνουν ν' αγαπήσουν παράφορα ξανά
μα ένα καρδιοχτύπι δεν βρίσκουν πουθενά

Κυριακή, 10 Απριλίου 2016

Δημήτρης Μητροπάνος - Απόψε θα ' θελα (Το τραγούδι της ημέρας 10-4-2016)


                                                          Απόψε θα 'θελα να 'ρθεις
και να μου πεις σε θέλω
απ' το σκοτάδι να φανείς
σαν ξεχασμένο τρένο

Να σου λέω έλα, να μιλάς για τρέλα
να μου λες δεν πρέπει, δεν μπορώ
Να σου λέω έλα, να μιλάς για τρέλα
κλαίει η αγάπη σαν μωρό

Απόψε θά 'θελα να βγω
στου κόσμου το μπαλκόνι
να σου φωνάξω όσο ζω
ποτέ δεν θα 'σαι μόνη

Να σου λέω έλα, να μιλάς για τρέλα
να μου λες δεν πρέπει, δεν μπορώ
Να σου λέω έλα, να μιλάς για τρέλα
κλαίει η αγάπη σαν μωρό

Σάββατο, 9 Απριλίου 2016

STAN - Δε σου ανήκω (Το τραγούδι της ημέρας 9-4-2016)




Δε θα στο παίξω παραπάνω υπεράνω
απ' ότι θέλεις να μ' ακούσεις τελικά
Πόσο βαριέμαι να μου λες πως κάνω λάθη
κάθε μέρα όλη την ώρα στη σειρά

Είμαι παλιόπαιδο το ξέρω τι να κάνω
Έτσι ήμουν έτσι θα ‘μαι πάντα εγώ
Μια γκρινιάζεις μια φωνάζεις
μου γυρνάει το κεφάλι δεν αντέχω δε μπορώ

(Refrein)
Δε σου ανήκω πως να σου το πω
δεν ξέρω τι είναι λάθος τι σωστό
Μεγάλωσα μέσα στην αλητεία
δε θα αλλάξω δε μπορώ

Δε σου ανήκω πως να σου το πω
μαζί μου θα πονάς θα φταίω εγώ
ζωή σου η ζωή μου
πολεμάω με τη μορφή μου

(Verse)
Μέρα νύχτα στο τηλέφωνο με παίρνεις
και μου λες ότι δεν είσαι πια καλά
πολεμάω με τον εαυτό που κρύβω
πριν τον χάσω λέει "Stan κάτσε καλά"

Δε το ελέγχω μα όταν έρθει ξέρω τότε
είναι η ώρα που γυρίζουν τα μυαλά
Και στο δηλώνω εγώ είμαι ο εαυτός μου
έτσι είμαι έτσι θα ‘μαι οριστικά

(Refrein)
Δε σου ανήκω πως να σου το πω
δεν ξέρω τι είναι λάθος τι σωστό
Μεγάλωσα μέσα στην αλητεία
δε θα αλλάξω δε μπορώ